W sobotę 31-go marca 2007 niektórzy z „Metanoiczyków” mieli okazję oglądać przedstawienie „Historyja” teatru ITP z KUL-u. Spektakl odbył się w lubianym przez warszawiaków teatrze muzycznym Roma z okazji obchodów Światowego Dnia Młodzieży. Na pewno niektórzy z nas szli tam, aby zobaczyć przede wszystkim Dawida, który wcześniej nie zdradził nam, że gra główną rolę. Przyznam się, że dla mnie była to wielka radość, no bo czy często widzi się kogoś znajomego na deskach takiego(!) teatru? Chętnie powtórzę zasłyszane od młodego pokolenia płci żeńskiej słowa, że „Dawid grał uroczo”. Historyja to musical o przejściu przez śmierć do nowego życia. Temat poważny i refleksyjny, ale podany w przystępny sposób, czasami z uśmiechem, trafiający do każdego.

Przedstawienie poprzedzone było katechezą Ks. Piotra Pawlukiewicza, który jak zwykle zachwycił dowcipem i trafnością wypowiedzi. Okazało się, że świetnie orientuje się on w potrzebach młodzieży takich jak przyjaźń, samoakceptacja, znaczenie w grupie itd. i zna też mechanizmy którymi często posługują się ludzie aby ukryć swoje prawdziwe uczucia. Bezpośredniość Ks. Pawlukiewicza zaskoczyła naszych znajomych, którzy go wcześniej nie słyszeli. Mam nadzieję, że jego refleksje, którymi się podzielił zaowocują w naszym życiu szczerymi i częstymi rozmowami z Bogiem .

Ania.

Obóz w Dursztynie koło Białki Tatrzańskiej odbył się w dniach 28.12.2006 do 1.01.2007 w domu rekolekcyjnym ojców Franciszkanów pod wezwaniem Św. Salvatora. Tematem obozu było „Wierzę w Jezusa Chrystusa”. Tym razem Ryszard jako główny wykładowca posłużył się metodą systematyczną poznawania Pisma Świętego i nauczał w oparciu o Ewangelię Świętego Jana. Rozdział po rozdziale czytaliśmy, rozważaliśmy, a następnie przeżywaliśmy studium biblijne w małych grupach. Wybranych wersetów uczyliśmy się na pamięć. Pytaniem przewodnim do poznawania Ewangelii Św. Jana było: „Kim jest Jezus Chrystus?”. Komentarze Ryszarda do poszczególnych rozdziałów Ewangelii Św. Jana były żywe, konkretne, zwięzłe, pełne zachęty i wezwań do przemiany życia, uświęcania się, dojrzewania w wierze i miłości oraz do pogłębienia osobistej i intymnej przyjaźni z Chrystusem.

Wykład Danuty o Słowie Bożym i „Cichym Czasie” zachęcał do codziennej lektury Pisma Świętego, słuchania głosu Bożego i wcielania w czyn natchnień Ducha Świętego.

Każdego dnia uczestniczyliśmy we Mszy Świętej oraz przeżywaliśmy głębokie skupienie podczas adoracji Najświętszego Sakramentu i odpowiadaliśmy sobie w swoim sercu na pytanie: „Kim jest Jezus Chrystus dla mnie?”.

Czas wolny spędzaliśmy na stokach Białki Tatrzańskiej, gdzie furorę robiła nauka jazdy na snowboardzie. Niektórzy z nas po raz pierwszy doświadczali radości i cierpienia wynikających z odważnego szusowania po stokach - Bani i Kotelnicy. To był niesamowity dar, że w tych dniach mogliśmy cieszyć się śniegiem, słońcem i pięknymi widokami gór.

Mieliśmy też wycieczkę do Zakopanego. Spacerowaliśmy po Krupówkach, Gubałówce oraz odwiedziliśmy sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach.

Podczas Agapy podzieliliśmy się świadectwami o duchowym wzroście, radosnych przeżyciach w małych grupach oraz zastosowaniach wynikających z rozważań rekolekcyjnych.

Nie zabrakło wspólnotowej zabawy sylwestrowej, fajerwerków i noworocznych życzeń.

Wróciliśmy do domów szczęśliwi, umocnieni, pełni nadziei na cały rok.
Dziękujemy wszystkim z całego serca za wszelką pomoc w zorganizowaniu obozu.

Redakcja.

1) Perspektywa stworzenia człowieka i małżeństwa (Rdz 1,26-28)

1. Celowość stworzenia człowieka jako mężczyzny i kobiety,

2. Powołani do mądrego zarządzania dostępnymi zasobami materialnymi i

duchowymi,

3. Małżeństwo jako podstawowa komórka realizacji Bożego zadania zarządzania

ziemią.

2) Powołani do zarządzania:

Człowiek jako stworzenie Boże jest powołany do panowania nad całą ziemią. Panowanie oznacza umiejętne zarządzanie wszystkim, co Pan Bóg dał człowiekowi. Człowiek to nie tylko pojedyncza osoba, lecz jest to mężczyzna i kobieta - małżeństwo i od momentu stworzenia mężczyzny i kobiety jako małżeństwa to właśnie ta dwojga ludzi niejako przejmuje zadanie mądrego zarządzania wszystkim co posiada, wszystkimi darami, zarówno materialnymi jak i duchowymi.

Człowiek również jest powołany do podtrzymywania stałych relacji ze swoim Stwórcą. Od momentu stworzenia małżeństwa zadanie to jest również zadaniem małżonków. Pielęgnować i rozwijać relacje z Bogiem - jest to ogromne zadanie, które również stoi przed małżonkami.

3) Zarządzanie dostępnymi zasobami obejmuje:

1. Nieustanne poszukiwanie swego powołania

2. Modlitwę i czytanie Pisma Świętego

3. Angażowanie się we wspólnotę

4. Planowanie czasu

5. Finanse i wspólny budżet

6. Zatrudnienie i wybór pracy

7. Wydawanie pieniędzy

8. Oszczędzanie i gromadzenie oszczędności

9. Budowę kariery

10. Wyboru zawodu i wykształcenia

11. Plany na przyszłość

12. Planowanie rodziny

4) Opis stworzenia człowieka i małżeństwa odkrywa następujšce prawdy:

1. Na początku stworzenia świata Bóg stwarza już małżeństwo

2. Umieszcza małżeństwo w specjalnej przestrzeni - równości między sobą i

zażyłości ze swoim Stwórcą

3. Stwarza małżeństwo na swój obraz i podobieństwo, co oznacza wspólne

odpowiedzialne panowanie nad ziemią i zarządzanie nią

4. Panowanie nad ziemią a nie nad człowiekiem

5. Życie w relacjach - z sobą i z Bogiem

5) Cztery fundamentalne aktywności wynikające z opisu stworzenia człowieka jako mężczyzny i kobiety:

1. Bądźcie płodni. Oznacza to przynosić owoc: nie tylko fizyczny w postaci

potomstwa, ale także odnaleźć cel i misję swego życia, uwalniać swoje dary i

zdolności, służyć innym swymi darami materialnymi i duchowymi

2. Rozmnażajcie się. Oznacza to nieustanne pomnażanie swych darów i zdolności.

Daru nie należy chować, ale rozwijać i służyć nim

3. Zaludniać ziemię. Oznacza to wyjść ze swoim darem na zewnątrz, poszerzać

zakres oddziaływania swego daru i powołania

4. Uczynić ziemię poddaną. Oznacza to, że moje powołanie i mój dar jest w stanie

zmieniać świat i rzeczywistość. Jest siłą budującą Królestwo Boże

6) Małżeństwo jest to święty zamysł Boży i nie ma możliwości rozwodu (Mt 19,1-9):

1. Sam Chrystus wypowiedział się na temat nierozerwalności małżeństwa

2. „Od poczštku tak nie było” (Mt 19,8)

3. Co Bóg złączył nikt nie ma prawa rozłączać

4. Jest to jedno ciało

7) Małżeństwo jest powołane do budowy Królestwa Bożego:

1. Odnaleźć swoje powołanie, powołanie poszczególnych małżonków oraz

powołania jako małżeństwa

2. Znaleźć swoje miejsce w budowie Królestwa Bożego

3. Poprzez swoje dary i dostępne zasoby aktywnie budować Królestwo Boże

Długo oczekiwany obóz ewangelizacyjno- wzrostowy odbył się w miejscowości Rajskie w Bieszczadach koło Soliny w dniach od 31 lipca do 9 sierpnia. Uczestnikami była młodzież ze środowiska lubelskiego i Góry Kalwarii oraz dzieci i dorośli a nawet goście z Białorusi. Wszystkich uczestników było nas ponad 50 osób. Przebywaliśmy w ośrodku rekolekcyjnym Caritasu Archidiecezji Przemyskiej. Rozważaliśmy i przeżywaliśmy piękny temat „Śladami Tymoteusza” na podstawie 1 i 2 listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza. Wykłady głosili Mariusz i Ryszard, którzy przybliżali nam metodę ewangelizacji poprzez przyjaźń na przykładzie działalności apostolskiej Pawła i Tymoteusza.
Oprócz wykładów była codzienna Eucharystia, „cichy czas”-osobista poranna modlitwa, spotkania w małych grupach, a wieczorami podsumowanie dnia, adoracja Najświętszego Sakramentu i Apel Jasnogórski. Stałą posługę duszpasterską pełnili trzej księża z Diecezji Przemyskiej.

Doświadczaliśmy działania Ducha Świętego, który uzdalniał nas do podejmowania decyzji duchowych. Niektórzy z nas zawarli osobiste przymierze z Jezusem jako Zbawicielem. Inni zaś odnawiali przymierze z Chrystusem jako Panem. Byli też i tacy, którzy decydowali się posługiwać we wspólnocie jako współodpowiedzialni pasterze lub liderzy małych grup. Świadectwa składane podczas ostatniego wieczoru na Agapie upewniły nas, że każdy przeżył osobistą przemianę serca oraz podejmował decyzję wzrastania w świętości i wytrwałości na drodze ku rozumnej służbie Bożej. Poczuliśmy się wezwani, aby realizować wskazania św. Pawła dla Tymoteusza : „wzorem bądź dla wiernych w mowie, w obejściu, w miłości, w wierze i w czystości” (1Tm 4,12).

Podczas obozu wylansowaliśmy inną nazwę naszej działalności ewangelizacyjnej: „Europejska letnia szkoła ewangelizacji- Metanoia 2006”. Podjęliśmy odpowiedzialne decyzje uczenia się wersetów Pisma Świętego na pamięć. Niektórzy po obozie znają już 12 pierwszych wersetów na temat : „praktyczne życie chrześcijańskie”, czyli tzw. „koło”. Planujemy ,aby było ich w przeciągu roku ponad 120.

Jako wspólnota integrowaliśmy się podczas dyżurów w kuchni, gry w piłkę, tenisa stołowego, śpiewów i spacerów. Z entuzjazmem wspominamy wycieczkę i rejs statkiem po Zalewie Solińskim oraz spacery po najdłuższej tamie w Polsce nad Sanem. Naszego zadowolenia i radości nie przyćmiły kłopoty żołądkowe.

Rozjechaliśmy się do domów pełni nadziei i radosnych uniesień oraz oczekiwania na wspólnotowe spotkania lokalne i następny etap szkoły ewangelizacji zimą.